X
تبلیغات
رایتل

سلام 

شب همگی بخیر 

پست جدیدم نسبت به بقیه متفاوته

ساعت از 4میگذره و من هنوز بیدارم  و دارم نمونه سوال تایپ میکنم واصلا نمیتونم تمرکز کنم  

امشب همزمان با شهادت حضرت فاطمه دو شهید از دفاع مقدس بعد از ۲۷سال به شهرمون و به آغوش خانواده هاشون برگشتند  

یکی از این شهدا شهید مصطفی جزایریه که پسردایی پدرم هست. 

امشب بعد از مراسم عزاداری تابوت شهیدو به خونش بردن

 ما هم اونجا بودیم

بمیرم برا مادرش یه لحظه حرفایی که به پسرش میزد  و باهاش دردو دل میکرد از خاطرم نمیره 

تابوت فرزندشو به  آغوش گرفته بود و میگفت: 

پسرم به خونه خوش اومدی میگفت پسرم برای همه دعا کن  وقتی اومدم پیشت شفاعتم کن و بیا دست منو بگیر  پدرت و برادرت یاور* الان اینجان و میدونم خیلی خوشحالن بمیرم براش داشت نوه هاشو که بعد ازشهادت مصطفی متولد شدنو به شهیدش معرفی میکرد  

* شهید مصطفی جزایری برادر دیگه هم داشت که چند ماه قبل از مصطفی به شهادت رسید

 

 

*قلم از وصف تو بسیار خجالت بکشد                  شعر از غربت غمبار خجالت بکشد 

پیر زن سوز نگاه تو مرا آتش زد                           جگر سوخته بگذار خجالت بکشد  

اشک شوقی بفشان در قدم فرزندت                  تا زمان لحظه دیدار خجالت بکشد  

آه مادر چه دل سوخته ای داری تو                      داغ از این داغ شرر بار خجالت بکشد  

سال ها منتظر بوی شهیدت ماندی                     انتظار از درو دیوار خجالت بکشد  

پسرت در پی لالایی تو برگشته                          عقده بگشا که دل زار خجالت بکشد 

استخوانی و پلاکی به تو برگرداندند                    مدعی زین همه ایثار خجالت بکشد 

گل پرپر شده دامان تو را خوشبو کرد                  در هوایت گل و گلزار خجالت بکشد 

به شکوه و به جلال تو قسم ای مادر                  حیرت از سبکو قرار تو خجالت بکشد   

   وَلاَ تَحْسَبَنَّ الَّذِینَ قُتِلُواْ فِی سَبِیلِ اللّهِ أَمْوَاتًا بَلْ أَحْیَاء عِندَ رَبِّهِمْ یُرْزَقُونَ  

 

* شاعر ناشناس



تاریخ : یکشنبه 25 فروردین‌ماه سال 1392 | 04:25 ق.ظ | نویسنده : خدیجه کلهری | نظرات (11)